Geliefde broeders en zusters,

Twee weken geleden, 14-21 september 2008 mochten wij als collegae op studiereis naar Collonges sous Salève, de school van de Adventkerk in Frankrijk, net over de grens bij Genève.

Mijn kamer had een prachtig uitzicht op de stad Genève en in de verte konden we het meer van Genève zien liggen. Achter het gebouw lag een machtige rotspartij van de berg ‘Salève’, welke wij als college deze week mochten bedwingen. Slechts een aantal kilometers achter de Salève ligt Europa’s hoogste berg, de ‘Mont Blanc’. Het grootste deel van onze studiereis mochten we echter in de studiebanken zitten om met verschillende mensen en met elkaar in gesprek te zijn rondom het thema ‘ De Adventkerk als geloofsgemeenschap’. De hoofdspreker Dr. Richard Rice was deze week speciaal uit Amerika gekomen om met ons in dialoog te gaan over zijn boek ‘believing, behaving, belonging’. Hij verzorgde 4 van de 7 lezingen die we deze week mochten beluisteren. Naar aanleiding van dit boek had het predikantenteam hem een aantal vragen voorgelegd, welke hij in deze lezingen beantwoordde. Een aantal andere uitdagende, doch inspirerende sprekers kwamen uit Collonges zelf, Dr. Lehmann en Dr. Monet. Allemaal gingen zij in op het thema eenheid in verscheidenheid. Zij gingen in op een aantal theologische, sociologische, escatologische en christologische benaderingen rondom dit thema. Denk daarbij aan vragen als: “ Is het idée van een primitieve kerk met één geloof historisch Bijbels?”, “ Hoe kunnen we geestelijke groei van de mens in de westerlijke wereld stimuleren?”, “ Hoe past het idée van een aantal vastgelegde fundamentele geloofspunten bij een wetserse, individualistische maatschappij?”

Door met elkaar in dialoog te gaan werd het bevestigd dat Adventistisch Nederland, maar zeker ook het wereldwijde Adventisme een zeer diverse kijk heeft op een aantal van deze onderwerpen. Dit lijdt in sommige gevallen zelfs tot radicalisering van het adventistme in zowel de rechter als de linker hoek. Verder moeten we ook erkennen dat het Adventistme een beweging blijft, die mee zal moeten met zijn tijd. De manieren waarop sommige Adventisten een x-aantal decenia geleden hun geloof verwoordden, zouden vandaag de dag wel eens verkeerd kunnen worden opgevat. Wanneer sommige van deze stellingen zonder een verdere context worden verwoord, dreigen zij vandaag de dag schade te berokkenen aan de kerk en haar gemeenschap. Naast de gesprekken over dit soort onderwerpen was het een grote zegen, te ervaren dat het Nederlandse predikantenteam met elkaar invulling gaven aan een liefdevolle gemeenschap. Dankzij de verscheidenheid van de collegae hebben wij mogen ervaren wat het betekent om als adventisten – in elk geval onderling – een pluriforme en liefdevolle gemeenschap te zijn, waar Christus central staat.

Ik spreek graag de wens uit dat we hier ook als breder geloofsgemeenschap ons voor zullen inzetten. Om af te sluiten in ditzelfde thema, gebruik ik graag de woorden van de apostel Paulus: “ De genade van de Heer Jezus zij met u. Mijn liefde gaat uit naar u allen met wie ik een ben in Christus Jezus.”
(1 Kor. 16:23-24)

Martin Altink

Predikant Z.D.A. gemeenten Dordrecht, Gouda, Schiedam en X-preszo

Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat hij komt.

1 Korintiërs 11:26 - NBV

Elke viering van het avondmaal herinnert aan de dood van Jezus, aan Zijn opstanding en aan de wederkomst. Daarom is de viering van het avondmaal voor Christenen niet alleen maar een cultureel overblijfsel uit oude tijden, waarvan men net zo goed afstand kan doen, maar het blijft een voortdurend nieuw en dankbare terugblik op Jezus zijn offerdood en een verwachtingsvolle vooruitblik op Zijn wederkomst.

Toen Jezus voor zijn dood met zijn leerlingen het avondmaal vierde, protesteerde Petrus ertegen dat de Heer hem de voeten zou wassen. Daarom moest Jezus hem uitleggen, dat hij met de afwijzing van de voetwassing niet alléén maar van het reinigingsritueel afzag, maar ook de relatie tussen leerling en meester onderbreekt (Joh. 13:8). Dat wilde Petrus echter in geen geval. In tegendeel, hij wilde volledig bij Jezus horen en dat ook zichtbaar maken. En zoals zo vaak schoot hij ook hier weer zijn doel voorbij: ‘Heer, dan niet alleen mijn voeten, maar ook mijn handen en mijn hoofd!’ (Joh. 13:9)

Nog eens moest Jezus corrigerend verklaren dat een rituele ‘geheelwassing’ voor diegenen, die zichzelf al door de doop aan Jezus hebben overgegeven, niet vereist was. Bij het avondmaal volstaat men met het wassen van de voeten als symbolische herinnering aan de doop der vergeving van de zonden. (Joh. 13:10)

Bij de doop hebben wij openlijk onze bereidheid laten blijken, om in geloof volledig bij Jezus te horen. Tijdens het avondmaal bevestigen wij, dat deze geloofsbeslissing nog altijd geldig is.

“...In de ark [van Noach] werden slechts enkele mensen, acht in totaal, van de watervloed gered, en dat water is een voorafbeelding van het water van de doop, waardoor u nu wordt gered. De doop wast niet het vuil van uw lichaam, het is een vraag aan God om een zuiver geweten. Hierom kunt u vragen dankzij de opstanding van Jezus Christus...” (1 Petr. 3:20,21 - NBV)

Het brood en de wijn bij het avondmaal symboliseren onze deelname aan het lichaam en het bloed van de Heer.

Zoals God aan het eind van de scheppingsweek de Sabbat als blijvende herinnering aan het wonder van de schepping instelde, zo heeft Hij ook aan het eind van de lijdensweek het avondmaal als herinnering aan het wonder van verlossing ingesteld. “Hij heeft voor zijn wonderen een gedachtenis gesticht; genadig en barmhartig is de HERE” (Psalm 111:4 -NBG)

Predikant Rick Warren van Saddleback church in Amerika mocht recentelijk (zaterdag 16 augustus) in zijn gemeente in Lake Forest, California, de president-kandidaten Barack Obama en John McCain interviewen.Saddleback church wordt omschreven als de meest invloedrijke kerk ter wereld en is verbonden aan de Southern Baptist Convention.

In het interview wat Rick Warren hield stelde hij een aantal persoonlijke vragen aan de presidentskandidaten. Één van de vragen was om de grootste morele fout te benoemen. Obama noemde egoïsme als zijn grootste morele fout, terwijl McCain het mislukken van zijn eerste huwelijk als grootste fout noemde.

Is het een staaltje Christelijke nederigheid of pure propaganda om maar zoveel mogelijk stemmers van het Amerikaanse volk op hun hand te krijgen? Oordeelt u zelf maar…

Een geciteerde bijbeltekst in dit interview was spreuken 12:15 “Een dwaas denkt dat hij de juiste weg gaat, wie wijs is, luistert naar goede raad.”

Wanneer we het over wijsheid hebben, dan kom ik bij een Bijbelgedeelte die mij de afgelopen weken bezig heeft gehouden... Paulus heeft het namelijk óók over wijsheid in 1 Kor. 3

“Laat niemand zichzelf bedriegen. Wanneer iemand van u denkt dat hij in deze wereld wijs is, moet hij eerst dwaas worden; pas dan kan hij wijs worden. Wat namelijk in deze wereld wijsheid is, is dwaasheid bij God, want er staat geschreven: ‘Hij vangt de wijzen in hun eigen sluwheid.’” (vs. 18-19)

Het is zo gemakkelijk om met deze tekst anderen te wijzen op “domme” dingen die ze doen, maar deze tekst krijgt eigenlijk pas echt betekenis voor mij wanneer we hem toepassen op ons eigen leven en de dingen waarover wij ons druk maken.

Een paar weken geleden “struikelde” ik over dit hoofdstuk in Korinthe toen ik me bezig hield met een probleem in één van mijn gemeenten waaraan ten grondslag lag een behoudende houding tegenover een wat vrijzinniger houding. Zonder te noemen wat het onderwerp van dit probleem nu was, vond ik onderwerp van de discussie nu niet bepaald de intensiteit van de discussie waard... In ditzelfde hoofdstuk van Korinthe (v.a. vers 1) spreekt Paulus over een voor hem zinloze discussie van de gemeente Korinthe over volgelingen van Paulus, Apollos of Kefas. Ook hij geeft daarbij onontbonden aan wat hij vindt van deze discussie. In vers 7 zegt hij: “het is niet belangrijk wie plant of wie begiet; alleen God is belangrijk, want hij doet groeien.”

Misschien is het daarom goed wanneer we ons bezighouden met praktische zaken en discussies dat we ons afvragen wat het belang en het resultaat van deze discussie is. Zou het niet zo moeten zijn dat ons grootste belang het uitbreiden van God’s Koninkrijk is?! Wanneer ik (natuurlijk onder leiding en met de hulp van de Heilige Geest) Zijn Koninkrijk uit kan breiden, zijn er een aantal zaken die onbelangrijk worden in een discussie. In het voorbeeld van Paulus is het dus absoluut niet belangrijk of de boodschap nu van Apollos, van Paulus zelf of van Kefas komt; het eindresultaat is dat men de boodschap (die uiteindelijk door God wordt gevoed) aanneemt en zich bekeerd tot Christus.

Graag stimuleer ik u dan ook op deze manier opnieuw om u bezig te houden met het uitbreiden van God’s Koninkrijk! De opdracht die Jezus ons zelf heeft gegeven luidt:

Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’ (Mat. 28:19-20)

Het grootste belang op dit ogenblik voor Obama en McCain als presidentskandidaten is om de Amerikanen ervan te overtuigen dat zij de invloed van Amerika in deze wereld op z’n minst in stand te houden, zo niet uit te breiden... Het lijkt erop dat zij er “alles” aan doen om dat doel te volbrengen... Vandaar dat ze in hun speeches vele “wijze woorden” gebruiken...

In hoeverre zou u zich dan niet moeten inzetten als “presidentskandidaat” voor het Koninkrijk van God – en doet u er alles aan om deze opdracht – door onze grote Heiland zelf gegeven – succesvol uit te voeren.

Mijn verlangen en bede is dat we dit dan ook als belangrijkste opdracht zullen laten klinken in het besturen van de gemeente voor de komende bestuursperiode. Ik hoop van harte dat u dit van ganzer harte zult ondersteunen.

Met een hartelijke groet,

Martin Altink

Predikant Z.D.A. Dordrecht

Voetbal is weer afgelopen; ingemaakt met 3-1 door de Russen. Een stel jonge knapen onder leiding van een Nederlanse bondscoach – Guus Hiddink... Stiekum hebben we dus toch een beetje gewonnen, want het is dan toch weer een Nederlander die deze club leidt.

Wij zijn echter trots op onze eigen oranje jongens... Ze hebben weer goed gespeeld; drie-nul, vier-één en twee-nul staan toch weer mooi als overwinningen op het lijstje...

Ondanks deze nederlaag tegen de Russen heben we veel waardering voor ‘onze coach’; Om in voetbal-termen te blijven: Marco van Basten heeft het weer eens ver geschopt... Het vertrouwen in onze bondscoach is nog helemaal niet opgezegd.

Vertrouwen is in onze maatschappij niet echt vanzelfsprekend. Vertrouwen en respect moet vandaag de dag worden verdiend.

En toch vraagt God ons om een blind en onvoorwaardelijk vertrouwen...

De Psalmist zegt: “Uw uitspraken zijn betrouwbaar. Heiligheid is van uw huis het sieraad, HEER, tot in lengte van dagen.” (Psalm 93:5)

“Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht” (Spreuken 3:5)

Hij vraagt dit misschien soms juist op die momenten waar je zelf controlle wilt houden. Waar je zelf aan het roer wilt blijven staan...

Dat vergt inzet, moeite en soms zelfs tranen!

Loslaten... de dingen waar je zo van houdt.

De gemeente gaat op het ogenblik door een proces van verandering. Het benoemingcomité heeft een voorstel klaar, ik mag mijzelf uw nieuwe predikant noemen... Allemaal belangrijke veranderingen voor de koers van uw gemeente!

Voor mij persoonlijk komt deze nieuwe uitdaging op zo’n moment in mijn leven waarbij ik soms het gevoel heb dat God mij zegt Hem blind en onvoorwaardelijk te vertrouwen. Juist op zo’n moment dat ik angstvallig zelf het roer in handen probeer te houden.

Zoals u weet – ligt onze dochter Liah op het ogenblik in het ziekenhuis – als ik het kon dan zou ik haar een nieuw hartje geven en haar zo weer mee naar huis nemen... But God is in control. Hij leidt ons leven iedere dag. Ik heb geleerd mijn leven in Zijn handen te leggen, ook al zijn er meer dan voldoende momenten dat ik faal. Echter wat je ervoor terug krijgt is vele malen mooier – Je ervaart zijn liefde...

... zijn liefde in de lach van een vreemde... in de kaart van een broeder of zuster... Zijn liefde in de dingen die je in je schoot krijgt geworpen; zijn liefde op het moment dat je dochterje haar grote teen in haar mond stopt... Ik ervaar zijn liefde in de traan die valt van een vriend die met me meehuilt... Zijn liefde in het Woord dat ik lees van hoop! “Geprezen zij de Heer, dag aan dag, deze God draagt ons en redt ons, sela” (Psalm 68:20)

Ik wens u ook Zijn liefde toe!

Moge God met u zijn iedere dag van uw leven,

Met hartelijke groet,

Martin Altink

Predikant Z.D.A Dordrecht

Wat er zoal te doen is rondom het jaartal 1844

Ik ben een artikel aan het lezen van Dan Smith in zijn boek "Lord I have a question". De titel van het artikel is: wat is er echt gebeurd in 1844? Zo'n titel geeft al direct een stukje weg van stemming van dit artikel, nietwaar? Al snel bleek het echter niet zo erg als het leek.

Het artikel is via google books te lezen door op deze link te klikken: http://books.google.de/books?id=rSWjD_-j7doC&printsec=frontcover&hl=en#PPA105,M1

In het Adventistme is het jaar 1844 een belangrijk jaartal. Kort gezegd gelooft de Adventist dat in dit jaartal Jezus Christus in de hemel het "Heilige der Heilige" is binnengegaan, om daar te pleiten voor de mensheid en het laatste oordeel zal daar beginnen.

Er wordt ook wel gezegd dat vanaf toen de "eindtijd" is aangevangen.

Nu zijn er veel mensen die een bittere bijsmaak hebben wanneer er wordt gesproken over 'het laatste oordeel', de 'hemelse rechtbank' etc. Smith laat zien dat ook binnen het Adventisme mensen zijn die een beangstigend beeld hebben van dat laatste oordeel, waarvan zij geloven dat zij zo goed moeten leven dat zij bij dit laatste oordeel "goed" worden bevonden.

Laatst kwam ik een aantal mensen tegen, die sterke waarde hechten aan dit 'goede leven'. In gesprek met hen leek het erop dat zij een bepaald niveau moeten bereiken om gered te (kunnen) worden. Hoewel toen ik dit regelrecht aan hen vroeg, werd ik tegengesproken - wat ze dan wel precies hebben bedoeld is me tot op heden nog steeds niet duidelijk.

Voor mijn gevoel gaat dit regelrecht in tegen wat de Bijbelse boodschap is. De gevoelens die Smith beschrijft over angstige gevoelens bij het oordeel en de gedachte dat we klaar moeten zijn op het moment dat wij beoordeeld gaan worden. Smith gaat zelfs zover door te stellen dat het voor hem een opluchting was dat zijn achternaam begon met een 's', en dat hij daarom waarschijnlijk wat meer tijd zou krijgen wanneer God het engelse alfabet bij langs zou gaan...

Smith laat echter in zijn artikel zien dat er géén enkele reden is om bang te zijn voor dit laatste oordeel. Vanaf de zeventigger jaren van de laatste eeuw is er een discussie ontstaan binnen het wereldwijde kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten over het onderwerp 1844. Terecht laat Smith de conclusies zien van een studie welke is gedaan over dit onderwerp, waar een meerderheid van Adventistische "geleerden" iets anders zijn gaan kijken naar wat er in 1844 is gebeurd... anders dan de eerste adventisten.

Terecht laat dit óók zien dat het Adventistme nog altijd in beweging is. Door voortschrijdend inzicht groeien we met elkaar in het geloof van Jezus Christus.

Smith laat zien dat het laatste oordeel (of binnen goed adventistisch jargon: "het onderzoekend oordeel") goed nieuws is. In zekere zin is dit laatste oordeel niet een oordeel over mensen, maar een oordeel over God. In dit laatste oordeel laat God namelijk zien dat Hij volledig liefde is. Rechtvaardigheid is daarbij onderdeel van de liefde!

Vrij nauwkeurig laat Smith zien waarom het onderzoekend oordeel goed nieuws is. Zo laat hij zien dat het hierbij niet gaat om informatie in te winnen voor God... God is alwetend! Hij heeft geen extra informatie nodig. Hij kent elk mens volledig. Het gaat er veel meer om dat alle schepselen zullen zien dat God niet onrechtvaardig oordeelt!

Smith laat ook zien dat God niet bepaald wie in het eeuwige Koninkrijk komt en wie niet... Voor sommigen - vooral voor de groep mensen hierboven beschreven die ik laatst tegenkwam - is dit vollege ketterij! Voor hen staat het als een paal boven water dat God oordeelt wie er in het eeuwig koninkrijk komt! Ik kan echter volledig meegaan met Smith wanneer hij zegt dat wij in feite zelf bepalen of wij onderdeel uitmaken van God's eeuwig Koninkrijk!

Wie bepaalt namelijk of ik in Christus geloof of niet? De enige persoon die invloed heeft op mijn keuzes en mijn gedachten ben ik zelf! En aangezien iedereen die gelooft in Jezus Christus behouden wordt, bepaal ik zelf of ik behouden word door al dan niet in Hem te geloven. In Johannes 5:24 zegt Jezus: “Waarachtig, ik verzeker u: wie luistert naar wat ik zeg en hem gelooft die mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven; over hem wordt geen oordeel uitgesproken, hij is van de dood overgegaan naar het leven.” Ik moet dus alléén naar hem luisteren en in God geloven!!! Wanneer ik in Hem geloof, dan betekent dit automatisch dat ik Hem ook in het centrum van mijn leven plaats en mij daardoor dus houd aan zijn geboden.

In Johannes 10:11-19 zegt Jezus "ik ben de goede herder" en verbind daaraan dat Hij alles over heeft om zijn "kudde" bij elkaar te houden. God's grootste verlangen is dat elk van Zijn schepselen behouden zal worden!

Het is dan ook zijn grootste verdriet te zien dat er mensen verloren gaan, die het kwade verkiezen boven deze liefdevolle God! Het oordeel en 1844 zijn dus niet exclusief aan elkaar verbonden. Het oordeel heeft met véél meer te maken dan alléén maar met 1844 en de eindtijd, welke aan dit jaartal verbonden is.

Het begin van het oordeel is gekomen toen Christus aan het kruis is gestorven. Op dat moment is de verlossing voor zondaren gekomen. De mens is gerechtvaardigd in Jezus Christus door het geloof. Vanaf 1844 is de eindtijd begonnen in welke God een groep mensen heeft geroepen om Hem (weer) zichtbaar te maken aan de wereld. De hogepriesterlijke rol van Christus en de waarheid over het Sabbatsgebod kwamen weer onder de aandacht en de drie-engelenboodschap werd verkondigd.

Het hele universum zal zien dat God rechtvaardig is en dat niemand ooit zijn rechtvaardigheid meer in twijfel hoeft te trekken (dit had Satan namelijk gedaan vóórdat hij God van Zijn troon probeerde te verstoten). Onze daden, welke we in geloof en vertrouwen op God doen, helpen mee in het oordeel dat in 1844 is begonnen om te laten zien dat God rechtvaardig is.